Dom Ponciano Alvarinho 2016, 17/20, czyli nagrodzone alvarinho za super cenę 6 EUR.

Nagrodzone tytułem Best of 2014 w kategorii Vinho Verde (link), a także wyróżnione w 2015 roku. (link). 

Nie jest jednak łatwo to wino kupić (małą produkcja, lokalny rynek).

Wreszcie udało mi się w Maia (przedmieścia Porto) zlokalizować hurtownię producenta i po zakupie 1 kartonu Dom Ponciano Alvarinho 2016 stało się naszym winem na Święta Bożego Narodzenia.

Wino zostało nazwane na cześć Ponciano de Abreu, jedno z portugalskich pionierów  upraw winogron Alvarinho.

Gorąco polecam.

Quinta de Garrida 2014, 15/20

Kolor: jasno czerwony z odcieniami cegły.

Nos: nie pachnie

Usta: bardzo świeże, owocowe, krótkie, ale przyjemne. Doskonałe wino gastronomiczne.

Trzy winogrona: Touriga National, Jaen, Tinta Roriz = smak i zapach oraz kolor prawie jak Pinot Noir.

Cena 3.5 EUR. Warto. 

Następne świetne portugalskie za mniej niż 5 EUR. Kupaż ponad 17 winogron. Cancela Velha Reserva 2016, 17/20.

Cena 4.7 EUR.

Restauracja Cancel Velha, Marco de Caneveses. Do robalo. 

Fantastyczne białe do picia osobno i do ryby.

Kolor: ciepła cytryna.

Nos: intensywny, cytrusowy ale i morski.

Usta: gęste i długie.

Winogrona: to kupaż ponad 17 różnych winogron, gdzie dominują klasyki z Douro jak Códega do Larinho, Rabigato, Arinto, Viosinho. 

Czerwone Piano przywraca wiarę w doskonałe portugalskie wina za 5 EUR. Piano Reserva 2015, 17/20.

Coraz trudniej jest spotkać wyśmienite wino portugalskie w cenie około 5 EUR. 

Na przestrzeni ostatnich kilku lat dobre wina portugalskie znacznie podrożały, te topowe podniosły ceny bardzo znacznie i są sprzedawane prawie wyłącznie na eksport.

Wina przeciętne i słabe tylko nieznacznie podniosły ceny w ciągu ostatnich lat.

Na szczęście czerwone i białe (moja recenzja białego Piano tutaj) Piano w cenie 5 EUR za butelkę to powrót do dawnych dobrych czasów.

Kupaż 3 najbardziej typowych winogron z Douro: Touriga Franca (10%), Touriga National, Tinta Roriz.

Gorąco polecam. 

Tapada de Colheiros Garrafeira 2003, 18/20.

Środa wieczorem. 16 letnie czerwone z Alentejo. 

Winogrona: Aragonês i Cabernet Sauvignon.

Kolor: po tylu latach nadal czerwony z odrobiną ceglastego muru.

Nos i usta: wino w szczycie swoich możliwości. Doskonałe, eleganckie, długie. Nic nie dominuje. Doskonałe do mięsnego posiłku.

Takich doskonałych win się nie analizuje. Cease the moment!

Kilka dni w Lizbonie. Co nowego piliśmy (część II).

Menu degustacyjne, bardzo znana lizbońska restauracja Cem Maneiras.

Powyżej, jedna z przystawek: False Tomato.

Casa do Capitão Mor Alvarinho Reserva 2o11, 14/20

Butelka magnum, pierwsze serwowane wino, przechowywane Alvarinho w beczkach przez 6 miesięcy.

Kolor: jajeczkowy.

Nos: tropikalne ale stłamszone owoce, nie ma minerałów

Usta: zbyt ciężkie, minerały prawie nie istniejące, cała świeżość Alvarinho wyparowała a na to miejsce nie pojawiało się nic dobrego. Średnio długie.

To przykład jak Portugalczycy nie umieją starzeć win z winogron Alvarinho. Hiszpańska Galiza coraz bardziej wyprzedza portugalskie Minho.

Esporão Reserva 2016, 15/20

Nowa etykieta.

Niestety coraz ciężej jest trafić na białe Alentejo, które jest przyjemnie pić do białej grillowanej ryby. Na pewno Esporão Reserva 2016 do takich nie należy. W nosie i ustach 100% białe z Alentejo.

Winogrona: Arinto,  Antão Vaz i Roupeiro.

Kolor: bardzo ładny słomkowy.

Nos: piękny, owocowy, 

Usta: byłoby świetne, gdyby spożywać je do ciężkich serów czy orzechów. Niestety jest za ciężkie na delikatne mięso białej ryby.

Luis Pato Vinhas 2016, 15/20.

winogrona: Bical, Cercial i Sercialinho.

Wino nijakie, ani dobre, ani złe. Bez emocji. Dobry "przerywacz" do smacznego posiłku, ani nic poza tym.

Quinta Poço do Lobo 1991, 14/20.

Kolor: piękny wiśniowy, bez nut miedzianych ani kasztanowych.

Usta: praktycznie malo smaczne Pinot z domieszką Merlot. Nie smakowało.

Region: Bairrada.

Winogrona: Cabernet.

Wino zestarzało się godnie, z ładnym kolorem, ale niestety płasko, nie namiętnie i na pewno nie sexy. Nie polecam.

Kilka dni w Lizbonie. Co nowego piliśmy (część I).

Niedzielny lunch w Mercado Campo de Ourique, Lizbona.

Dwa wina do petiscos i wyśmienitej kanapki z leitão na chlebie bolo de caco z Madery.

Campo de Ourique tinto 2016, 16/20.

Bardzo dobre czerwone, starzone w beczkach przez 6 miesięcy. Piękne owoce plus świetna struktura. Mocno polecam spróbować, gdy ktoś trafi na ten rynek. Kieliszek 3 EUR.

Rés-Vés Campo de Ourique branco 2017, 14/20

Wino poprawne, owocowe, białe, dobre do serów, ładnie pachniało ale usta trochę nieprzyjemne. Kieliszek 2,5 EUR.

Oba wina produkowane specjalnie dla tego rynku przez firmę Casa Santos Lima. 

Lunch 

Oj Rosal, Rosal....pięknie jest. Quinta de Couselo 2016, 17/20.

Rosal leży 80 kilometrów od naszego domu. To region hiszpańskiej Galicji położony tuż nad graniczną rzeką Minho. Bywamy tam wielokrotnie. Jeżeli tylko pojawią się znajomi kochający białe wina, natychmiast wsiadamy w samochód i po niecałej godzinie przekraczamy graniczną rzekę i rozkoszujemy się lokalnymi winami próbowanymi prosto u producentów.
Najlepiej to wino pić tak jak my....patrząc na dziwnie spokojny o tej porze roku Atlantyk.

Quinta de Couselo 2016.

6 miesięcy w  kontakcie z osadem drożdżowym (technika często stosowana w Galicji), w zbiornikach inoxowych aby wzbogacić wino w zapachy i poprawić gęstość. Wino genialne!

Wszystko na miejscu: i minerały, i kwiaty i owoce. 

Polecam gorąco.

Cena 11 EUR.

Pite w bardzo ciepłą listopadową sobotę do łososia.

Kolejne fantastyczne wino portuglaskie: Bridão 2013, 18/20.

Bridão Private Collection 

Kupaż: Touriga National i Alicante Bouschet.

Cena 10 EUR.

Region: Tejo.

Kolor: piękna purpurowa czerwień

Nos: mahoniowy, deskowy, stary kościół, słodkości, box of cigars, tytoń

Usta: bardzo długie, kompot, leciutko przyprawy.

15%.

I do tego ta superowa etykietka zniekształcająca słynny obraz  Diega Velazquez. 

Francuski SM Xavier Vignon (bez rocznika), 15/20. Wino mdłe i gejowskie..

Kupaż Granacha i Syrah.

Dolina Rodanu, Francja.

Kolor: blady czerwony, wiśniowy.

Nos: owocowy, czereśniowy, mało wyrazisty, gejowski, mdły.

Usta: płaskie, krótkie, owocowe / śliwka. Porażka. Do posiłku jednak wyśmienite, gdyż po prostu obojętne. W Portugalii tego typu wina (obojętne, przerywacze posiłku są za 3 EUR). Jak o takim winie krytyk z Wine Advocate pisze, że jest "full bodied"? Parker 94? LOL.

Boski Nivarius 2014, 18/20.

Białe wino z regionu Rioja. Jedno z najlepszych białych w tak dobrej cenie.

Kupaż winogron 65% Viura, 30% Maturana blanca, 5% Tempranillo blanco.

Krzaki 80-letnie.

Cena 10 EUR.

Kolor: bursztynowy.
Nos: słodkości, dżem, kwiaty, miód, silny zapach balsamiczny. Bardzo skomplikowane.
Usta: wytrawne, wysuszające, masełkowate (wyraźnie czuć fermentację w beczce), długie, lepkie, bardzo wyraziste.  W gardle kwaskowate, miłe.
Świetne z serami, ale także z kabanosami.

Środa kolacja, do zapiekanego w chlebie sera camembert.

Francuskie Bastide Miraflors 2015, 15/20

Kupaż Grenache (30%) i Syrah (70%). 

Wielu w Internecie nad tym winem się zachwyca, krytyk czasopisma The Wine Advocate pisze, że to top czerwonych z Langwedocji.

Nos: ładnie, stonowanie owocowo, delikatnie

Usta: elegancko, delikatnie, trochę bez wyrazu.

Średnio długie.  

Cena 15 EUR.

Troupe Albariño 2016, 14/20.

Piękna, ciepła  pogoda w Porto zmusza nas nadal do picia białych win (kobiety w PT wściekłe, że ciągle ciepło i nie można nosić nowych ubrań jesiennych).

Tym razem prosto z kolejnej paczki od Bodeboca.es wyciągnęliśmy to Albariño.

Niestety rozczarowanie.

Nos: delikatny tropikalny, dużo jednak trawy i ziół.

Usta: niesmaczne.

Cena 9 EUR.

Pianino pięknie zagrało czyli Piano Reserva Douro 2016, 17/20

Restauracja O Farol.

do ryby Garoupa.

Fantastyczne wczorajsze odkrycie.

Kolor: piękne złoto.

Nos: skoncentrowane aromaty kwiatowe i dyskretne przyprawy.

Usta: delikatne, długie, świetne do ryby.

Wspaniała cena 7 EUR.

Fonte Do Ouro 2014, 15/20

Restauracja Cantinho dos Cais, Sao Bras.

Serce Portugalii, Dão region referencyjny dla Touriga National.

Kolor: ruby.

Nos: owocowy, alkoholowy,

Usta: choć nie jestem fanem Touriga, w tym przypadku jej kwaskowatość i pewna kwaśność została ładnie zneutralizowana dodanymi  winogronami Jaen, Alfrocheiro. 

Krótkie.

Quintela 2016, 16/20.

Restauracja Taberba Bay, Ponta Delgada do steka ze świeżego tuńczyka.

Kolor: poprawny, typwowy

Nos: niesamowicie kwiatowy, bardzo mocny i tropikalny

Usta: trochę za "słodkie" dla potraw rybnych (IMHO)

długie. 

Typowe Douro białe w bardzo dobrej cenie (3.5 EUR).

Quinta Nova Reserva 2015 Terror Blend , 17/20.

Kolor: bardzo skoncentrowany kolor fioletowy
Nos: zapach przepiękny ale dość krótki 
Usta: lepkie, długie, delikatne drewno, słodycz.

Kupaż starych winogron. Zakupić, do lodóweczki za kilka lat otwierać. 

Jedno dobre z Setubalu, drugie zlew (czyli zaczyna się jesienna wyprzedaż win w supermarketach w Portugalii)

Castelo de Alandroal 2016, 10/20

Te dopiski "Private Selection" na etykiecie powinny mnie wcześniej ostrzec, że coś z tym winem nie jest OK.

Co dziwne w vivino nawet  ocena średnia (3.3). 

sztuczne i do zlewu.

Cena 3 EUR w Pingo Doce.

Vinha da Valentina Reserva 2015, 16/20

Supermarket Continente 5 EUR.

Piątkowy lunch u nas w domu do jedzonych po raz pierwszy w roku lokalnie zbieranych kasztanów.

Znakomity pairing.

Kupujcie w ciemno.

Wino bardzo klarowne, żywa czerwień, usta wiśniowe, łagodne, długie. 

Casa Ermelinda Freitas z półwyspu Setubal trzyma klasę. Zasada jest prosta: wszystko co oni produkują jest dobre albo bardzo dobre.

Merlot, Syrah i Castelão.

Bułgarskie próbowane w Sofii

Todoroff Boutique 15/20

100% winogrona Mavrut

wino przeciętne, owocowe, restauracja Hadjidraganovite Izbi, Sofia.

Ares 2013, 15/20

Mavrud i Merlot

wino przeciętne, owocowe, restauracja Hadjidraganovite Izbi, Sofia.

Zagreus Vinica 2013, 19/20

fantastyczne, eleganckie czerwone, lekkie ale nie owocowe, jedwabiste w ustach, zmienia się w kieliszku, piękny zapach. Mistrzostwo świata.

winiarnia: Tempus Vini Wine Point.

Pitos 2011, 18/20.

kolejne świetne czerwone, nieco cięższe od poprzedniego, bogate w smak i zapach.

kupaż Merlot i Cabernet Sauvignon

winiarnia: Tempus Vini Wine Point.

Excentric Incanto 2016, 16/20

100% winogrona Viognier

Przepiękny zapach, usta nieco gorzej, stonowane, krótkie, dobra świeżość ale jednocześnie masełko.

winiarnia: Tempus Vini Wine Point.

Melvino Reserva 2013, 18/20

winiarnia: Tempus Vini Wine Point.

Ukochane wino Winstona Churchilla,

Cudownie zbalansowane, milutkie w ustach.

winogrona Melnik 55.

Melnik 55, 2016, 15/20

ok, przeciętniak.

Rebel with a cause
Mavrud 2013, 14/20
słabiutkie.

Korten Natura 2016, 16/20
kupaż Mavrud i Rubin, wino bio.
nieco ponadprzeciętne.
Restauracja Moma, Sofia.






De Facto 2011, 16/20
kupaż Cabernet i Merlot i Syrah.
Restauracja Moma, Sofia.

Katarzyna Encore 2015, 14/20
100% Syrah
Słabiutko i przeciętnie (i drogo).









Hypnose Reserva 2015, 15/20
Przeciętne 100% Merlot.





Domaine Boyar 2015
Merlot 100%
przeciętne.











Chiflik Livadi Reserva 2015, 19/20
Чифлик Ливади
Syrah i Merlot
Kolor: ciemna wiśnia, ślicznie odbijająca światło.
Nos: elegancki, nic nie dominuje, żaden zapach się za bardzo nie narzuca, nuty wanilii, dębu, ale owoce mocne i przepiękne.
Usta: taniny atrakcyjne, delikatne, nuty słodyczy, długie.
Wielkie brawa dla Bułgarii!

Cóż za dobra passa! Kolejne dwa wyśmienite portugalskie czerwone!

Stanley Reserva 2012, 17/20

Znakomite czerwone wino, które szczególnie Agnieszce smakowało. Kupaż Touriga National, Touriga Franca, Syrah i Petit Verdot (w przyszłości portugalskich win stawiamy na Petit Verdot i Alicante Bouschet). Wanilia i słodki cynamon. Usta nuty ziemi, wino twarde, skomplikowane i eleganckie. Cena 12 EUR.

Vinha do Torrão Reserva 2015, 17/20.

Kolejne wino z półwyspu Setubal, tym razem od niezawodnego producenta Casa Ermelinda Freitas.
Cena 5 EUR (portugalska Biedronka). Wino długie, o niesamowitej trwałości i gęstości w ustach. Bogate owocowo z lekkim połyskiem tytoniu.
Kupaż: Cabernet, Syrah, Touriga National i Alicante Bouschet.