Quinta Das Cortiças 2015, 14/20.

Quinta Das Cortiças 2015, 14/20

Kolor: ładny fiolet.

Nos: owoce i troszeczkę przypraw.

Usta: dziwne, krótkie, uderzenie alkoholizowanych mocno owoców, a potem nic. Może być dobre do ciężkich mięsnych potraw.

Monocasta z winogron Tinta Amarela (to po prostu Trincadeira, tak znakomita i przez nas lubiana z Alentejo), tutaj po prostu słaba.

Cena 7,5 EUR, zakupione w Bragança.

Piątkowa kolacja z João. 1 Hiszpan i 2 Porugalczyki.

Dość niespodziewana kolacja z Łukaszem i jego kolegą ze szkoły João, który pracuje od kilku lat w Londynie.

Po przylocie do Porto João zwyczajowo pierwsze kroki kieruje do naszego domu i niejako wprasza się na kolację. Od dawna wie, że Aga niesamowicie gotuje (www.kuchnianadatlantykiem.com).

Zaczęliśmy od greckich gorących jeszcze chlebków pita z libańską przyprawą Zataar i do sałatki Melitzanosalata (sałatka z z podgrzewanym białym serem Feta Fornou z warzywami).

Do tego rewelacja roku na hiszpańskich rynku win białych:

Habla de Ti, Sauvignon Blanc 2016, 17/20

Niesamowite białe, w prześlicznej sexy butelce, z fantastycznie pomysłowym korkiem.

Jakże różne od innych Sauvignon Blanc! Wino lekkie, świetnie się pije. Idealna koncentracja zapachu i smaku, nie jak większość próbowanych przez nas w Nowej Zelandii win z tego winogrona, który były zbyt słodkie, zbyt natrętne w smaku. Tutaj jest mango, owoce cytrusowe, Habla de Ti jest długie ale lekkie, gęste ale bardzo gastronomiczne.

Potem  nastąpiło danie główne: Jemitsa (warzywa nadziewane mielonym mięsem) i tzatziki.

Pacheca Douro Reserva 2013 Vinhas Velhas, 17/20.

Kwintesencja Douro. Świetne wino.
Nos: ciemne owoce, deska.
Usta: fajna głębia, nieznane doznania (bo to właściwie nieznany kupaż), wino nadal młode i z potencjałem. Tosty, drzewo, trochę liści na koniec.
Winogrona: Touriga Franca, Tinta Roriz, Touriga Nacional, Tinto Cão, Sousão i Tinta Amarela.

Sobreiro de Pegões Premium 2015, 17/20.

Zdecydowanie niedoceniane na rynku wino, o wspaniałej cenie 4.5 EUR.

Poprzednie moje opisy Sobreiro znajdziecie tutaj.

Już dzisiaj ruszamy na kilka dni na objazd Bodeg w hiszpańskiej Rueda, a więc spodziewajcie się opisów wielu mam nadzieję fajnych vedejo z Hiszpanii!

Fantastyczne Toro, Madremía 2015, 17/20

Zakupione w Bodeboca. 10 EUR.

Czwartek wieczór u nas w domu.

100% Tempranillo.

Nos: elegancki, owocowy, stonowany.

Usta: miażdżąco wspaniała wanilia (nowe beczki, 9 miesięcy), przyprawy, elegancja. Krótkie, chce się od razu więcej.

Toro w swojej najlepszej odsłonie. Kocham to wino. Już na liście do następnego zamówienia w Bodeboca.

Kolacja - do sera włoskiego Robiola Nostrana.

Czwartkowy lunch w El Corte Ingles i dwa czerwone z Douro: Portugalczyk i Hiszpan.

Czwartkowy lunch z Agnieszką na szóstym piętrze domu towarowego El Corte Ingles, piękne widoki na Vila Nova de Gaia, przyzwoite ceny, nowoczesny wystrój, dużo światła. Na dworze kolejny gorący wiosenny dzień.

Do gorących pimentas de padron, wyśmienitych na tę porę dnia.

Mayor de Castilla 2016, 14/20

Owocowe i młode wino, kolor i smak poprawny, zapach słaby, dobrze suszyło usta. Po prostu hiszpańskie OK i do zapomnienia.

Tons de Duorum 2015, 15/20

Ładne portugalskie czerwone z Douro. Wino o kolorze ciemno-fioletowym. Młode, ale w zapachu i smaku bardzo już "dojrzale". W zapachu ( dość słabym ) tytoń i skóra. Słabe owoce. W ustach taniny, liczne przyprawy i skorka od śliwek węgierek. Dość krótkie.
Cena 4 euro.

Inne nasze próbowania Tons znajdziecie tutaj: link.

Pacheca Douro Superior 2014, 16/20

Kwintesencja Portugalii i Douro, najbardziej typowy i najczęstszy kupaż winogron: Touriga National, Touriga Franca, Tinta Roriz.

Piękne owoce dojrzałe, stonowane przyprawy, gęste i długie. Rocznik 2014 w swoim idealnym momencie do picia.

Wtorek do kolacji serowej. W RTP1 super mecz na Bernabeu Madryt-Atletico i hat-trick Ronaldo. Piękne wspomnienia także z samej Quinta Pacheca, gdzie z moją siostrą i szwagrem mieszkaliśmy kilka dni sącząc wina.

Cena 4.5 EUR, promocja Pingo Doce (Biedronka).

PS. Następna butelka w lodóweczce czeka Reserva.

Abadía de San Campio Albariño 2016, 15/20.

Białe produkowane przez winiarnię Terras Gauda, którą już wielokrotnie odwiedzaliśmy.

Winnice położone są w regionie Rosal, tuż przy granicy z Portugalią.

Śliczna etykieta.

Piękny zapach kwiatkowo-owocowy.
Cały czas zachowuje świetna kwaskowatość.
Nie za długie, nie za krótkie, w sam raz gastronomiczne.

Poniedziałek do lunchu u nas w domu, ryba Tamboril.

Trzy białe portugalczyki na rodzinny sobotni lunch

Miejsce: Churrasqueira Rotunda da Boavista, bardzo stara i znana wśród lokalnych restauracja/bar, jedno z najlepszych miejsc, gdzie można zjeść za niewielkie pieniądze Frango de Churrasco, jednej z najbardziej typowych dla Porto potraw. Mało turystów. Świetny lunch z odwiedzającymi nas z Polski kuzynami. Sobota, słońce, chociaż nie za ciepło (19ºC). Do papas de sarabulho, tripas, frango de churrasco.

Ponte do Arquinho, 12/20 

Z samej górzystej północnej granicy Portugalii. Dolina Valpaços to osobny region winny zaliczany do  Trás os Montes (czyli "Za górami") znana nam jest z bardzo dobrych win czerwonych, mało rozpropagowanych na rynku win, o niewielkiej produkcji. Tym razem białe, niestety bardzo słabe, wodniste, nieprzyjemny zapach. Cena restauracyjna: 5 EUR.

Kopke Douro 2015, 16/20

Następnie sięgnęliśmy po Kopke znad rzeki Douro. Świetne białe, gęste w ustach, lepkie, długie, nuty waniliowe.
Cena restauracyjna: 6 EUR.

Winogrona: Gouveio, Rabigato i Arinto.

Quinta de Pacheca Colheita 2015, 16/20

Pięknie kwatkowe, owocowe w nosie. Lżejsze i mniej skomplikowane od Kopke, ale bardziej intensywne w smaku i zapachu, młodsze, bardziej świeże i weselsze.
Usta: mineralne, cytrynowe.
Cena restauracyjna: 6 EUR.
Winogrona: Cerceal, Malvasia Fina, Moscatel Galego Branco i Viosinho.

Albariño Marieta 2015, 15/20

Mało smaku, przeciętne, bardzo przeciętne wino - półsłodkie? producent wielka korporacja hiszpańska Bodegas Martin Codax.

Zamówione w naszej ulubionym sklepie wysyłkowym hiszpańskich win Bodeboca 7,5 EUR.

Czwartkowy wieczór do makaronów Orecchiette przywiezionych z ostatniej wyprawy do Włoch.

Colossal Reserva 2014, 15/20.

Zakupione wczoraj w naszej Biedronce (czyli Pingo Doce) za 2,5 EUR (promocja, cena normalna 4.5 EUR).

Kolor: bardzo ciemno czerwone.

Nos: dużo przypraw i intensywne owoce.

Usta: fajnie mocno wytrawne ale jednocześnie nuty tostowe, chlebowe.

Mi smakowało bardzo, Agnieszce nie za bardzo :)

Producent Casa Santos Lima znany z wielu dobrych białych win w przyzwoitych cenach.

Quinta do Cardo Reserva 2009, 17/20.

Tyle się wcześniej nagadałem złego o Touriga Nacional, a tutaj (na szczęście) wysyp świetnych win z tego gatunku winogron.

Wino z 2009 roku w szczycie swojej wielkości.

Kolor: Super ciemno-fioletowy.

Nos: Tosty i owoce oraz dżem.

Usta: Znakomicie gastronomiczne. Długie, owocowe , śliwka, piękne taniny, elegancja (znaczy się czystość w ustach), lepkie na ściankach kieliszka a nie w ustach, żadnej agresywności, zero nieprzyjemności. Pomimo aż 20 miesięcy w beczkach mało jest w tym winie deski. Nadal świeże, nadal owocowe.

Kwiecień 2017, restauracja Saca Rolhas.

Pato Frio Grande Escolha 2014, 16/20

Miejsce: restauracja Restaurante Borda D'Água - Lagoa, jedna z najlepszych rybnych restauracji na São Miguel.

Posiłek: kolacja, wspaniała ryba grillowana Boca Negra.

To jedno z moich największych odkryć w ostatnich miesiącach. Wino w bardzo przystępnej cenie zrobione wyłącznie z winogron Antão Vaz, wyśmienicie się komponujące z rybami.

Nos: dość aromatyczne, ale bez przesadnego zapach Sauvignon Blanc.

Usta: dobrze wyważona mineralność i cytryna, dobry koniec, bez metaliczności i cierpkości.

Dwa razy już w tej restauracji próbowałem tego wina.

Cena 5,8 EUR w sklepie.

Pinto Touriga National 2008, 16/20

Touriga w najlepszej postaci, skoncentrowane owoce, kolor tawny, kasztany, śliwka, przyprawy nieco za ostre, metaliczną ostrość.

Nos: Owoce, kawa.

Restauracja Bar Aliança, centrum Ponta Delgada, sobota, mecz Sporting-Benfica w telewizji.

Quinta de Porrais 2013, 15/20, czyli "zgaszony" Moscatel Galego.

Winogrona Moscatel Galego przyzwyczaiły nas do erupcji zapachów przy winach jednocześnie win bardzo konsumpcyjnych (link). To potencjał do ulokowania się w grupie najlepszych białych win portugalskich.

Niestety Porrais miało kompletnie "zgaszone" nuty kwiatowe i owocowe i .....zostało niewiele. W ustach dobra struktura, wino białe "mięsiste" i dość gęste. Jako wino do posiłku OK. Podawać bardzo zimne.

Pite u nas w domu, kolacja wielkoczwartkowa. Na podwórku gorący wieczór.