(Má) Decisão Reserva 2013, 14/20

To była zła (má) decyzja. Skusiła mnie ładna etykietka i region. Ten maleńki region winiarski Portugalii słynie z najlepszych portugalskich szampanów. Jako, że leży on głęboko w interiorze i praktycznie tworzy region Douro, zadziwiało mnie to wino (zestaw winogron jak najbardziej typowy dla regionu Douro).

Słaby, owocowy zapach, w ustach mocno wytrawne, lekko owocowe, ale bardzo warzywne (sic!), mini-przyprawy na końcu. Słabiutko. Nieprzyjemnie szczypie w ustach. Zdecydowanie za drogie jak na tak słabą jakość. Po czasie nieco zyskuje, ale nadal słabizna.

Pustawe (bardzo mało turystów) miasteczko Ponta Delgada i restauracja Aliança w środku listopada 2016 roku.

Cena sklepowa 6 EUR, restauracyjna 10 EUR. Do steka.

Rola Douro 2014, 15/20

Stosunkowo nowy producent Ana Rola Quinta de Remostias niedaleko Régua i Santa Marta de Penaguião, nowe pomysły nad Douro.

Wino w cenie 7-8 EUR (zdecydowanie za drogie). Poprawne, owocowe, zapach śliwki, troszkę nut deskowych, kolor rasowego Douro. W ustach dość przyjemne, zrównoważone, mało owocowe, ale też mało beczkowe, nieco za ciężkie. Przeciętne. Trzy winogrona Touriga Nacional, Touriga Franca, Tinta Roriz i Tinta Cão. Wtorkowy wieczór do deski serów z Alentejo.

PS. Piękna butelka w nietypowym bardzo wyróżniającym się kształcie, bardziej przypominającym butelki po oliwie.

Venâncio da Costa Lima 4ª Geração 2013, 15/20

Czwartkowy wieczór tuż przed wylotem do Bukaresztu. Deska serów i sałatka ze świeżym, pachnącym domowym chlebem.

Wino owocowe, podstawowe, czwartkowe, do krótkich chwil przyjemności i szybkiego zapomnienia.

Kolor bardzo ciemny, zapach słaby, smak owocowy delikatny (tutaj duży plus) pomieszamy niestety (bo nie przepadamy) z warzywami, mini-nuty przypraw i kompotu.

Cena około 5-6 EUR.

Herdade do Peso Sossego 2014, 14/20

Poniedziałkowy wieczór listopad 2016, prosto z powrotem w domu z naszej podróży do hiszpańskiej Murcji.
Podstawowe wino stołowe od producenta Herdade do Peso (właścicielem jest koncern Sogrape). Wino młode, owocowe, nieco drogie (4,5 EUR) i niewarte swojej ceny.

Do fajitas z kurczaka z trzema rodzajami papryki i kukurydzą - pasowało.

Castaño Colección Cepas Viejas 2013, 18/20

Maleńki region w południowo/wschodniej Hiszpanii, Yecla i jeden z największych producentów: Bodegas Castaño.

Czerwone Castaño stare krzewy kupaż Monastrell i Cabernet.

Kolor czarna wiśnia i nieco granatowe. W zapachu balsamiczne, kojące, przyjemne dla nosa. Usta pełna klasa elegancji, doskonałe wino do posiłku. Skoncentrowane, owoce, trochę kakao, doskonałe.

W restauracji La Brasa w centrum Kartageny, sobota wieczór, do doskonałego solomillo (polędwica wołowa) z nieco niedorobionymi papryczkami padron z Galicji,  na gorącym kamieniu, przystawki warzywa z grila i chipsy z bakłażanów z miodem.

Solomillo.

Van Zellers 2013, 13/20

Wieczór wtorkowy. Ciemno już na dworze. Zlewka od słynnego producenta. Skusiła mnie cena 5 Euro za butelkę. Cóż, jak to bywa poszło wszystko do zlewu. Do croxetti ze slodkimi ziemniakami z migdałowo-pietruszkową pastą.

Sobreiro de Pegões Premium 2014, 17/20

W poszukiwaniu nowości na restauracyjnym rynku na wyspie São Miguel skierowałem się wczoraj do Lagoa. Wiedziałem już wcześniej, że tuż nad portem rybackim otwarto nową restaurację O Capitão. Wczoraj byłem sam w całym lokalu, co jest zawsze dziwne & podejrzane, ale wiem o lekkim tradycjonalizmie restauracyjnym Portugalczyków i że Portugalczycy są  za bardzo dogmatycznymi w swoich poglądach kulinarnych, odważnie wszedłem. Cóż za miłe rozczarowanie!

Otwarta w sierpniu 2016 roku (zawsze lubię wpisywać do Tripadvisora restauracje, które nie istnieją jeszcze na ich oficjalnej liście) przez Portugalczyka z Toronto (a przecież byliśmy w Toronto dokładnie rok temu) restauracja jest jednym z najlepszych miejsc do spróbowania grillowanej lokalnej ryby!

Piliśmy Sobreiro Premium. Wow. Zdecydowanie jedno z najlepszych czerwonych win ostatnich miesięcy. Strasznie smaczne, ale i eleganckie. Zapach, smak zmienia się ciągle w kieliszku, cały czas zaskakuje czymś owym. Gratulacje. Kompot, wanilia, jeżyny plus dżem.

Cena 16 EUR w restauracji.

20 letnie wino: Quinta da Bacalhôa - 1996, 16/20

Jak pije się dwudziestoletnie Cabernet Sauvignon?

Na pewno inaczej otwiera się tak starą butelkę: zawsze z elementem ekscytacji i pewnej nostalgii.

Quinta da Bacalhôa 1996 najlepsze czasy ma za sobą (butelka powinna zostać otwarta kilka lat temu). Niewielka ilość osadu w butelce, dobrze zachowany korek, kolor niezbyt ciemny, kasztanowy, lekko matowy. Dekantujemy tylko 30 minut.

Zapach stłumiony, owocowy.

W ustach nadal czuje się taniny, troszkę owoców, tytoń.

Wino pijalne, dobrze skomponowało się z kolacją.

Do steka z delikatnym sosem z czerwonej papryki z dodatkiem grillowanych czosnków w pękniętych skórkach.

Środa, październik 2016.

São Domingos Reserva 2009, 17/20

Zakupione u producenta w Bairrada latem zeszłego roku podczas winnej wycieczki po Bairradzie z M i M i D, którzy przyjechali do nas z Gdańska. Wino topowe. Roczny pobyt w naszej lodówce dodał aromatu, smaku (w stosunku do wina, które próbowaliśmy w 2015 roku u producenta), wino stało się bardziej szlachetne, mniej owocowe i mniej beczkowe. Czarna czekolada. Gładka struktura w ustach, pijemy je z przyjemnością.

Wrzesień 2016, kolacja do deski serów. Cena przyjemna 8 EUR.

Rok 2015. Caves do Solar do São Domingos, Anadia.

Monte das Servas, Escolha 2015, 15/20

W poszukiwaniu idealnego mięsa na Azorach, po wielu latach wróciłem do Restauracji Aliança. Kilka lat temu wybrano to miejsce gdzie zjeść można najlepszy stek na Azorach. Sos tutaj jest mniej paprykowy niż gdzie indziej. Mięso bardzo soczyste, 350 gr. Pieczony czosnek świetny.

Potem przyszła moja fala zainteresowania restauracją Restaurante de Associação w wiosce Santana, ale wraz z geometrycznym wzrostem ilości turystów jakość tam spadła. Wczoraj znowu wróciłem do Aliança.

Miejsce: Bar/Restaurante Aliança, link.
Data: sobota, 17/09/2016. Bardzo ciepły wieczór.
Pieszo z hotelu (w ramach przygotowań do zdobywania El Chaltén już w przyszłym tygodniu).

Kolor: żywo czerwone owocowe z gardłem kawowym i waniliowym,  zapach: kompot wiśniowy czereśniowy. Dobra kwaskowość, co się z mięsem harmonizowała fantastycznie. Tanie cena 5 EUR. Zestaw winogron typowy dla Alentejo.

13 letnie Viseu de Carvalho Grande Escolha 2003, 16/20

Środa, wrzesień 2016, restauracja Saca Rolhas do steku wołowego. 12 miesięcy w beczce.

Chyba minimalnie minął już okres świetności tego wina. Kolor nadal piękny: ciemna czerwień miesza się z kasztanem. Owoce i kawa. Leciutko już metaliczne.

Borges Reserva 2009, 16/20

W piątek wieczorem postanowiliśmy spróbować czego innego. Aby wydostać się z tego weekendowego Ponta Delgada i z zapchanych niemiłosiernie restauracji, wspięliśmy się samochodem z południowego wybrzeża wyspy São Miguel, minęliśmy dość szybko autostrada środowy grzbiet wyspy i po chwili byliśmy już na północnym brzegu wyspy. Do São Brás zostało nam niewiele ponad 15 km szybką trasą. Do lokalnej restauracji o Cantinho dos Cais gnało nas tylko jedno: fantastyczna zupa rybna, nie miksowana jak w większości innych restauracji na wyspie, ale właśnie klarowna, z dużymi kawałkami owoców morza i ryb, w stylu rosołu.

Ponieważ zamówiliśmy rybę Abrótea o ciemnym mięsie, do picia wzięliśmy czerwone Borges Reserva z regionu Douro, świetne wino do picia z posiłkiem. Cóż było to typowe połączenie Touriga Nacional (trochę nudna kaszta, która wbrew wielkim chęciom nie ma potencjału na stanie się tą wybraną "portugalską narodową" kasztą) z Tinta Roriz (czyli Tempranillo). To bardzo typowe zestawienie powoli zaczyna nudzić: ani wyrazistość Tempranillo, ani ząb Touriga Nacional. Nuda. Na szczęście producenci chyba to przewidzieli i dodali kasztę Sousão (tak, u nas w Minho nazywany tem rodzaj winogron Vinhão, trochę to magiczne winogrono, bardzo ciemne, smakujące zupełnie inaczej zależnie od regionu). Kolor wina był bardzo ciemny, zapach przytłumione owoce, ale dzięki Sousão, wino miało "zęba", dobrą kwaskowość, czekoladka i rodzynki z miętą. Brawo.

Pérola da Vinha, 10/20

Czerwone verde  z okolic miasteczka Fafe, bardzo, bardzo słabe, do zlewu.

Tapada de Coelheiros Garraferia 1999, 18/20

Próbowałem to wino dzisiaj wieczorem w restauracji SacaRolhas. Odfiltrowane, napowietrzone, odstane.
Niewielki osad.
Ciemne. Alkohol co najmniej 15%.
Kolor kasztanowy, bardzo ciemny.
Zapach: nieziemski - kakao, kawa, tytoń.
Wino się bardzo wolno otwiera. Powoli rzeczy sie dzieją. Świetnie się komponuje z flagowym daniem restauracji stekiem. Minimalnie za mało struktury.
Piękna pianka na powierzchni, wino nienarzucające się, eleganckie.
17 lat w butelce.

State wina trzeba się nauczyć doceniać. Są inne, z charakterem, stonowane, po przejściach. To wino doświadczone. To wino jak starsi ludzie: Nielatwe w obcowaniu, wymagające, ale wewnątrz piękne.

Na zdjęciu z niedawno wydanym Przewodnikiem po Azorach mojego autorstwa.

Quinta da Alorna Reserva 2008 Touriga Nacional + Cab, 17/20

Próbowane: Grudzien 2011. Słoneczny dzień.
Kolor: bardzo ładny, średnio ciemna czereśnia.
Zapach: słodko, słodko i delikatnie, a potem mocno i owocowo.
W smaku: grzanki, słodko, świetnie wysusza usta, dobre zrównoważenie świeżości i przypraw, długie, na końcu kwiaty i warzywa, gardło warzywa.
Zdecydowanie na TAK. Cena 5,5 Euro.
Zloty medal Mundus Vini .



PS. Niestety straciłem gdzieś zdjęcie:

Quinta da Alorna / Chardonnay, Reserva. Pite do lekkiej kolacyjki z warzywami i dipami. To bardzo dobre białe wino, które od nas otrzymuje 17 punktów. Wypadło tylko minimalnie gorzej w porównaniu do pitego dzień wcześniej białego Esporão Reserva. Alorna to jeden z lepszych producentów w Ribatejo, wytwarzający szeroką skalę win stosunkowo niedrogich.

www.alorna.pt

Quina da Alorna 2009 Touriga Nacional, 16/20

Próbowane: Listopad 2011. Deszczowy dzień z mala ilością światła.
Kolor: bardzo, bardzo ciemny, fioletowy.
Zapach: typowo Touriga Nacional. Tak pachnie Portugalia.
W smaku: dobrze skoncentrowany, długie, nuty kwiatowe i owocowe. Czarne jagody.

Struktura lekko powyżej średniej,
Zdecydowanie na TAK. Cena 4 Euro.

DFJ 2001, 16/20

Wreszcie jakieś kolejne miłe wrażenia z Ribatejo: czerwone DFJ z 2001 roku z mało znanego i mało popularnego szczepu Alicante, od słynnego producenta Grand´Arte, cena 6 Euro, wino nieco krótkie, ale kolor lekko czereśniowy i wspaniały smak.

www.dfjvinhos.com

Fiuza 3 Castas 2008, 15/20

Próbowane w listopadzie 2010 w Lizbonie w Restauracji "Entretanto" ( czyli w wolnym tłumaczeniu z portugalskiego po prostu: "A więc...") z kuchnią stworzoną przez nagrodzonego jako najlepszego kucharza w Portugalii w 2009 roku Igora Marinho. Popijaliśmy czerwone Fiuza 3 Castas, z pięknym mocnym bardzo owocowym zapachem i nutami wielu przypraw w smaku. Wino było krótkie, ale doskonale komponowało się zarówno z moim bifem po argentyńsku jak i z Agnieszki bacalhao.
Wino serwowane również w lounge SATA ( próbowałem je wiec drugi raz w Ponta Delgada w X. 2010 ).
Wino poprawne. Zapach owocowy, dodatek pieprzu. Krótkie, struktura OK.

Casa Da Alorna Colheta Selecionada 2000, 14/20

Casa Da Alorna Colheta Selecionada 2000 rok czerwone, cena 8 Euro, niestety lekko rozczarowuje.
www.alorna.pt

Quinta do Falcão 2003 Reserva, 15/20

Quinta do Falcão z Ribatejo 2003 Reserva, cena 8 euro, moja ocena to 15 punktów, wino poprawne, ale bez sensacji, dość krótkie, brak w nim gęstości i oryginalności. Próbowane z najbardziej znanym serem portugalskim z gór Serra da Estrela.