Quinto Elemento Reserva 2015, 17/20. Fantastyczne arinto.

Z samego serca regionu Tejo pochodzi to wino. Producent to Quinta do Arrobe, która należy do Quinta das Casas Altas i położona jest niedaleko Santarém.

Zdobywca nagrody na Mundus Vini 2017.

Jedno z najlepszych portugalskich białych.

Piękny balans świeżości (czuć wpływ Atlantyku, choć do morza już daleko), długości i gęstości. 

 

Marquês D´Almeida 2015, 16/20

Jako przygotowania do rozpoczynającego się już w środę Letniego Festiwalu Wina w Porto (Summer Wine Festival, Porto), pijemy butelki, które mamy podwójne w lodówce.

Marquês D´Almeida 2015 (Grande Reserva) to zwycięzca wielu konkursów, m.in. na najlepsze białe wino z Beira Interior. Jedne z najwyżej położonych winnic w Portugalii (750 m. npm.).

Kolor: jasna cytryna, wino gęste w kieliszku,

Nos: jabłko, cytryna, minerały

Usta: mineralne, owoce już po fermentacji MLF, gęste, bardzo eleganckie, bez narzucających się owoców.

Fantastyczna cena za tę jakość 5 EUR.

Porządne portugalskie białe z Douro (15/20) w uczciwej cenie (2.2 EUR).

Nos: proste owoce plus mini-warzywa.

Usta: owocowe, leciutko tostowe, bez żadnych nieprzyjemnych nut, dobra gęstość, krótkie.

Poniedziałek lunch w domu. Za oknem przyjemne 25ºC.

Białe Migas z Alentejo za 3,5 EUR, 16/20, czyli "Portugal no seu melhor".

Kapitalne połącznie trzech winogron zaczynających się na literę "A" czyli Antão Vaz, Alvarinho e Arinto. Antão Vaz plus Arinto to wizytówka białych win z Alentejo. Tutaj dodano jeszcze Alvarinho co dodało winu świetnych owoców tropikalnych i genialną "objętość, gęstość i łamliwość"  w ustach.

Za 3.5 EUR to genialne wino. Mocno polecam.

Pinha 2013, 15/20

Uff....już po dwutygodniowym winnym "odwyku" (dwutygodniowa wyprawa do Chin, gdzie jedynym spróbowanym winem było białe chińskie wytrawne na pokładzie samolotu Guilin / Pekin ohydne białe).

Wracamy na szczęście na półwysep iberyjski i zaczynamy dość słabo.

To pierwsze białe od tego producenta, którego znamy z wielu fajnych czerwonych. Nazwa pochodzi od otaczających winoroślą lasów piniowych, które nadają podobno (i to się wg. mnie zgadza / lasy dodają bardzo charakterystyczne nuty smakowe).

Nos: słaby, rozczarowujący.

Usta: wino się zmienia: na początku mocno wytrawne i trawiaste, potem wchodzi Malvasia z nutami owoców tropikalnych, nieco gorzkie. Dalej mocno wytrawne i właśnie drzewiasto/piniowe.

Plusik za całość, ale ogólnie na granicy pijalności.

Piątkowy lunch w domu do serów hiszpańskiego Navas Grande Reserva i włoskiego mocnego i śmierdzącego Quertirolo Lombardo.

Trzy białe portugalczyki na rodzinny sobotni lunch

Miejsce: Churrasqueira Rotunda da Boavista, bardzo stara i znana wśród lokalnych restauracja/bar, jedno z najlepszych miejsc, gdzie można zjeść za niewielkie pieniądze Frango de Churrasco, jednej z najbardziej typowych dla Porto potraw. Mało turystów. Świetny lunch z odwiedzającymi nas z Polski kuzynami. Sobota, słońce, chociaż nie za ciepło (19ºC). Do papas de sarabulho, tripas, frango de churrasco.

Ponte do Arquinho, 12/20 

Z samej górzystej północnej granicy Portugalii. Dolina Valpaços to osobny region winny zaliczany do  Trás os Montes (czyli "Za górami") znana nam jest z bardzo dobrych win czerwonych, mało rozpropagowanych na rynku win, o niewielkiej produkcji. Tym razem białe, niestety bardzo słabe, wodniste, nieprzyjemny zapach. Cena restauracyjna: 5 EUR.

Kopke Douro 2015, 16/20

Następnie sięgnęliśmy po Kopke znad rzeki Douro. Świetne białe, gęste w ustach, lepkie, długie, nuty waniliowe.
Cena restauracyjna: 6 EUR.

Winogrona: Gouveio, Rabigato i Arinto.

Quinta de Pacheca Colheita 2015, 16/20

Pięknie kwatkowe, owocowe w nosie. Lżejsze i mniej skomplikowane od Kopke, ale bardziej intensywne w smaku i zapachu, młodsze, bardziej świeże i weselsze.
Usta: mineralne, cytrynowe.
Cena restauracyjna: 6 EUR.
Winogrona: Cerceal, Malvasia Fina, Moscatel Galego Branco i Viosinho.

Pato Frio Grande Escolha 2014, 16/20

Miejsce: restauracja Restaurante Borda D'Água - Lagoa, jedna z najlepszych rybnych restauracji na São Miguel.

Posiłek: kolacja, wspaniała ryba grillowana Boca Negra.

To jedno z moich największych odkryć w ostatnich miesiącach. Wino w bardzo przystępnej cenie zrobione wyłącznie z winogron Antão Vaz, wyśmienicie się komponujące z rybami.

Nos: dość aromatyczne, ale bez przesadnego zapach Sauvignon Blanc.

Usta: dobrze wyważona mineralność i cytryna, dobry koniec, bez metaliczności i cierpkości.

Dwa razy już w tej restauracji próbowałem tego wina.

Cena 5,8 EUR w sklepie.

Quinta de Porrais 2013, 15/20, czyli "zgaszony" Moscatel Galego.

Winogrona Moscatel Galego przyzwyczaiły nas do erupcji zapachów przy winach jednocześnie win bardzo konsumpcyjnych (link). To potencjał do ulokowania się w grupie najlepszych białych win portugalskich.

Niestety Porrais miało kompletnie "zgaszone" nuty kwiatowe i owocowe i .....zostało niewiele. W ustach dobra struktura, wino białe "mięsiste" i dość gęste. Jako wino do posiłku OK. Podawać bardzo zimne.

Pite u nas w domu, kolacja wielkoczwartkowa. Na podwórku gorący wieczór.

Quinta do Rol, Pinto Gris, czyli portugalski a nowozelandzki Pinot Gris, 2012, 15/20

Nos: prawie nie ma

Usta: dobre wino gastronomiczne (w przeciwieństwie do nowozelandzkich, które wydawały się nam być znacznie bardziej owocowe i kwiatkowe), dobra kwaskowatość choć mdła i jakże różna od vinho verde, nieco trawy, łagodne, zgaszone owoce, mało minerałów. na końcu lekko nieprzyjemne i kwaśno.

Czwartek, lunch u nas w domu. Cena 7 EUR. Wino bardzo nietypowe w PT i dalekie od  mainstreamu.

Przepis na "lepsze" wino: wsadzić cytrynowe Arinto do beczki. Efekt różny. Morgado de Sta.Catherina Reserva 2013, 16/20

Rocznik 2013 raczej nie jest w stanie powtórzyć sukcesu rocznika 2012 (może jeszcze za krótko stał w butelce). Tym razem Arinto wsadzone do beczki nie wzniosło się na najwyższe miejsce.
Wino należy otworzyć 30 minut przed posiłkiem, nie może być za zimne.

Ciemne, jajeczkowe w kolorze, ładny aromat cytryny pomieszany z drewnem.
W ustach dość gęste, smakowe, średnio długie. W miarę picia się poprawia sytuacja.

Cena 8-10 EUR.

Poniedziałek lunch w domu do genialnego sera portugalskiego, zdobywcy wielu prestiżowych nagród światowych Cerrado do Vale.

Quinta dos Carvalhais Encruzado 2015, 17/20

Za oknem od 2 dni straszna wichura znad Atlantyku (w ogrodzie w nocy wylądowała nam czyjaś olbrzymia kilkunastokilogramowa markiza).

W piątek po super lunchu w Cervejaria Brazão e centrum Porto (bez rezerwacji w kolejeczce do wejścia 20 minut), w domku otworzyliśmy Carvalhais.

Dla mnie bomba. Gęstość winogrona Encruzado plus jego świeżość to genialne połączenie. Długie (na pewno jedno z najdłużej trwających w ustach białych winogron), lepkie w ustach, oleiste i aksamitne, kruche, żywe.
Cena 14 EUR, warta każdego centa.

Tapada de Coelheiros 2014, 15/20

Białe Tapada de Coelheiros z 2014 roku. Próbowane styczeń 2017 roku. Do deski serów. Cena niecałe 5 EUR.

Nos: stłumione nuty owocowe, nieco nieprzyjemne. Usta: dobra struktura, dobra kwaskowatość, za ciężkie w odbiorze. Długie.

Vinha do Rosário 2015, 14/20

Blady kolor żółty o zielonakwym zabarwieniu. Wino prawie pół-słodkie, chyba moja rodzinka w Polsce by to wino bardzo polubiła. U mnie dostało 14 punktów tylko za to, że wpasowało się dobrze do naszej kolacji: tajlandzki kurczak larb.

W innych warunkach - wino do zlewu.
LIDL 2.99 EUR.

Monte da Freixeira 2015, 16/20

Do gotowanych krewetek.
Cena 4 Euro.
Świetna cena, piękne wino.
Kupione w naszym sklepie Garrafeira Restauração.

Ogórkowe Receitas 2016, 15/20.

Monocasta z winogron Alvarinho z regionu Minho.

Wino było bardzo mało gazujące, o prawidłowym zapachu owocowo/morskim i smaku OK. Szczep Alvarinho dodał minimalnie charakteru. Doskonale komponowało się w rybą.

Największą przyjemność jednak wino sprawiło w kontakcie z oliwą (producent Oliveira da Serra). Kocham oliwę, z Agnieszką wielokrotnie degustujemy różne oliwy, a ja nawet prawie oliwę pijam.

Otóż w ustach wydobyły się super nuty ogórkowe. Bardzo to polubiłem.

Piątek późny wieczór. Restauracja Mercado de Peixe (jedna z najlepszych rybnych restauracji w okolicy). Do grillowanej ryby Robalo o białym, bardzo delikatnym mięsie.

Wino za drogie jak na prezentowaną jakość (w restauracji 18 EUR).

x

Curral Atlântis Colheita Selecionada 2015, 16/20, Paulo Laurenao znów na wyspach.

Latający po kraju słynny enolog Paulo Laureano tym razem włączył się w uzdrawianie azorskiej firmy Curral Atlântis (przez wiele lat słusznie kojarzonej z przeciętnymi winami). Znam poprzednie edycje tego wina, szczególnie fantastyczny 2014 rok (17/20). Wino próbowałem po raz pierwszy tydzień temu na Wine in Azores. Teraz w restauracji José do Rego w Lagoa dokonałem prawidłowej degustacji do grillowanego olbrzyma ryby Mero.

Kto nie zna Azorów trudno mu będzie w pełni docenić enologa i to wino. W smaganych wiatrem, a przede wszystkim solanką wyspach, trudno jest zrobić tak fajne wino, które wyróżnia się super delikatną słodkością, a jednocześnie zachowuje świeżość i mineralność. Do ryby świetne, nie za słodkie.

Wino jednakże się rozwija i jeszcze rok w butelce i będzie lepsze.

PS. szczep Arinto to inne Arinto niż na kontynencie.

Vinha do Bispado 2015, 17/20

Feira do vinho w sieci sklepów Continente (największa sieć sklepów w Portugalii), jak zgodnie przyznają inni blogerzy portugalscy, staje się w roku na rok coraz gorsza. Wybór jest coraz mniejszy, "obniżone" ceny wcale nie są obniżone, tylko "niby obniżone", a te naprawdę tańsze wina są niepijalne.

Czasami trafi się jednak perełka. Vinha do Bispado za 2.99 EUR to genialne wino. Wino o jasno słomkowym kolorze, pięknie pachnie kwiatami, trawą, ale zapach jest nie natarczywy. W ustach długie, piękna struktura, genialne do posiłków. Trzy typowe dla Douro białe winogrona.

Pite w sobotę do łososia z chlebem panko w z chipotle oraz dotknięciem mustardy.

Contemporal 2015, 16/20

To się nazywa wino. Piękny zapach, smak kwiatowo tropikalny, ale na szczęście bez narzucania się. Doskonałe do posiłków. A przy tym cena fantastyczna: 1,4 EUR.

Producent: sieć sklepów Continente.

Środa wieczór, do grillowanych olbrzymich krewetek na grubej soli. Plus sos chimichurri (takie drobne wspomienia z niedawnej podróży / głównie winnej / po Argentynie, szczegóły wkrótce na blogu).

Morgado de Silgeueiros 2015, 16/20

To się nazywa wino za 3 EUR ! Brawo Portugalia, brawo region Dão. Ta monocasta z winogron Encruzado zadziwia świeżością, lepkością w ustach a jednocześnie mineralnością. Proste, nieskomplikowane Encruzado w jednym z najlepszych (i najtańszych) wykonań. Pije się w wielką przyjemnością.

Pite we wtorek do ryby pescada w nas w domu (uff upały na szczęście zelżały i wracamy do naszej normalnej jesiennej temperatury 20ºC).

Faria´s Vineyards 2015, 15/20

"Spróbujmy w końcu coś lokalnego" - tak pomyślałem. No cóż, prawie wszystko co lokalne już znamy (choć pojawiało się w ostatnim roku wielu nowych producentów niewielkiej ilości, zdecydowanie za drogich win na Azorach, taka chyba jest ostatnia moda).

Sięgnąłem więc po raz kolejny po Faria´s Vineyards, wino produkowane na wyspie Pico (choć złośliwi twierdzą i pytają: skąd na Azorach tyle wina i znacznie więcej niż dawniej, skoro uprawy winne na wyspie Pico chronione są przez UNESCO i nie zwiększają się?).

Czwartek wieczór to świetny czas na rybę. W barze/restauracji "Delicias do Mar" od zawsze przygotowuje je były rybak z wielkimi wąsami pan Joaquim (postać prawie jak z kreskówek). Wybór jest niewielki, klienci lokalni, z zewnątrz i wewnątrz bar nie prezentuje się za okazale, więc rzadko trafia tu turysta. Piłem to wino do ryby Goraz grillowanej. Ta ryba o białym mięsie i czerwonej skórce to dobry balans między włóknistością (niezbędną dla każdego dobrego mięsa) i miękkością. Joaquim także na życzenie wybiera ości, ale ja staram się jeść rybę z ościami: podobni smak jest lepszy.

Wino Faria´s Vineyards jest doskonałym dodatkiem do ryby i spełnia tylko jedną funkcję: czyści w ustach doskonały smak ryby, aby jej następny kęs był znowu fantastyczny i odkrywany na nowo. Wino słabo pachnie, smakuje cytrynowo i mineralnie, lekko słonawo, ale przyjemnie i odświeżająco.